سطل ۲۵ کیلویی
ژل میکروسیلیس TT100 زرلوشیمی، افزودنی بتن بر پایه پلی‌کربوکسیلات اتر اصلاح‌شده، حاوی دوده سیلیسی و الیاف پلی‌پروپیلن است. این محصول با کمک به افزایش مقاومت بتن، کاهش نفوذپذیری آب و مواد مهاجم و بهبود دوام سازه‌های بتنی، گزینه‌ای مناسب برای پروژه‌های عمرانی و محیط‌های خورنده محسوب می‌شود.
برای دستیابی به روانی و کارایی مطلوب بتن، استفاده هم‌زمان از فوق روان‌کننده بتن با توجه به طرح اختلاط و سازگاری افزودنی‌ها قابل بررسی است.
ژل میکروسیلیس نوعی افزودنی بتن حاوی دوده سیلیسی است که با هدف بهبود ویژگی‌های بتن تازه و سخت‌شده به کار می‌رود. دوده سیلیسی به دلیل ریزی ذرات و خاصیت پوزولانی خود، می‌تواند با هیدروکسید کلسیم حاصل از هیدراتاسیون سیمان واکنش دهد و به تشکیل ترکیبات سیلیکات کلسیم هیدراته کمک کند. این فرایند در کنار پر شدن بخشی از فضاهای خالی بتن، موجب بهبود تراکم و خواص مکانیکی آن می‌شود.
در محصول ژل میکروسیلیس TT100، علاوه بر دوده سیلیسی، از پلی‌کربوکسیلات اتر به‌عنوان ترکیب کمک‌کننده به روانی بتن و الیاف پلی‌پروپیلن برای کمک به بهبود برخی خواص مکانیکی و کاهش ترک‌های ناشی از تنش‌های حرارتی استفاده شده است.
عملکرد نهایی ژل میکروسیلیس به عواملی مانند مقدار مصرف، نوع سیمان، ویژگی‌های سنگدانه‌ها، نسبت آب به سیمان و شرایط اجرا بستگی دارد.
همچنین بخوانید : پاور ژل میکروسیلیسژل میکروسیلیس TT100 یکی از پرکاربردترین افزودنی‌های معدنی در صنعت بتن است که به منظور افزایش مقاومت، دوام و کاهش نفوذپذیری بتن استفاده می‌شود. این ژل ترکیبی از ذرات بسیار ریز سیلیس با خاصیت پوزولانی فعال است که در مجاورت آب و هیدروکسید کلسیم حاصل از هیدراسیون سیمان، واکنش داده و ترکیبات سیلیکات کلسیم هیدراته (C-S-H) تولید می‌کند.
این ترکیبات باعث چسبندگی بیشتر بین اجزای بتن و پر شدن منافذ آن می‌شوند. در ساخت ژل میکروسیلیس TT100 علاوه بر میکروسیلیس، از فوق‌روان‌کننده‌ها و مواد پایدارکننده استفاده می‌شود تا ضمن حفظ روانی بتن، خواص مکانیکی آن بهبود یابد. ترکیبات دقیق ژل بسته به نوع برند و کاربرد متفاوت است، اما به طور کلی شامل:
تفاوت اصلی ژل میکروسیلیس و پودر میکروسیلیس در شکل فیزیکی، نحوه افزودن و ویژگی‌های فرمولاسیون آن‌ها است. پودر میکروسیلیس به شکل پودر عرضه می‌شود، در حالی که ژل میکروسیلیس به‌صورت دوغاب غلیظ ارائه می‌شود و ممکن است علاوه بر دوده سیلیسی، ترکیبات مکمل دیگری نیز داشته باشد.
در محصول TT100، وجود پلی‌کربوکسیلات اتر و الیاف پلی‌پروپیلن از ویژگی‌های اعلام‌شده فرمولاسیون است. بنابراین، هنگام مقایسه این محصول با پودر میکروسیلیس باید علاوه بر مقدار دوده سیلیسی، ترکیبات مکمل، میزان مصرف، کارایی و سازگاری با طرح اختلاط را نیز در نظر گرفت.
از جمله مزایای استفاده از ژل میکروسیلیس در بتن عبارت‌اند از:
یکی از مهم‌ترین مزایای ژل میکروسیلیس، افزایش مقاومت فشاری و خمشی بتن است. حضور ذرات ریز سیلیسی باعث پر شدن حفرات میان ذرات سیمان می‌شود و واکنش پوزولانی نیز فاز مقاوم C-S-H را تقویت می‌کند. این امر موجب می‌شود بتن نهایی ساختاری منسجم‌تر و محکم‌تر داشته باشد. در آزمایش‌های متعدد مشخص شده که افزودن حدود ۷ تا ۱۰ درصد ژل میکروسیلیس می‌تواند مقاومت فشاری بتن را تا ۳۰ درصد افزایش دهد. این ویژگی به‌ویژه در پروژه‌هایی مانند پل‌ها، ستون‌ها و کف‌سازی‌های صنعتی که نیاز به تحمل بارهای سنگین دارند بسیار حیاتی است.
ژل میکروسیلیس با پر کردن منافذ موئینه بتن و کاهش نسبت آب به سیمان، نفوذ آب، یون کلر و سایر مواد خورنده را به شدت کاهش می‌دهد. این ویژگی سبب می‌شود بتن در برابر خوردگی میلگردها، یخ‌زدگی و حملات شیمیایی دوام بیشتری داشته باشد. به همین دلیل، در پروژه‌هایی مانند تونل‌ها، سدها و سازه‌های زیرزمینی استفاده از ژل میکروسیلیس به عنوان راهکاری مؤثر برای افزایش عمر مفید سازه توصیه می‌شود.
ترک‌های حرارتی یکی از مشکلات متداول در بتن‌ریزی‌های حجیم است. با افزودن ژل میکروسیلیس، توزیع حرارت در بتن یکنواخت‌تر شده و از انبساط و انقباض‌های ناگهانی جلوگیری می‌شود.
میزان مصرف پیشنهادی ژل میکروسیلیس TT100 در شیت فنی، معمولاً ۶ تا ۱۲ درصد وزن سیمان مصرفی در طرح اختلاط بتن اعلام شده است. با این حال، مقدار مناسب مصرف برای هر پروژه باید با توجه به نوع سیمان، ویژگی‌های مصالح، شرایط محیطی و خواص مورد انتظار از بتن تعیین شود.
برای مثال، اگر در یک طرح اختلاط از ۳۵۰ کیلوگرم سیمان در هر مترمکعب بتن استفاده شود، بازه ۶ تا ۱۲ درصد وزنی معادل ۲۱ تا ۴۲ کیلوگرم ژل میکروسیلیس خواهد بود. این اعداد صرفاً محاسبه بازه اعلام‌شده در شیت هستند و مقدار نهایی مصرف باید با آزمایش طرح اختلاط تعیین شود.
مطابق شیت فنی محصول، برای دستیابی به بتن با مقاومت بالاتر و خواص مکانیکی مطلوب‌تر، کاهش حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از آب طرح اختلاط پیش از افزودن ژل پیشنهاد شده است. این توصیه به معنی کاهش خودکار آب در تمام طرح‌ها نیست؛ مقدار آب و میزان کاهش آن باید بر اساس کارایی مورد نیاز بتن، نسبت آب به سیمان و نتایج آزمایشگاهی تنظیم شود.
نکته مهم: پیش از مصرف در مقیاس اجرایی، انجام آزمایش‌های لازم برای تعیین مقدار بهینه ژل میکروسیلیس و بررسی سازگاری آن با سایر اجزای بتن توصیه می‌شود.
تفاوت اصلی ژل میکروسیلیس و پودر میکروسیلیس در شکل فیزیکی، نحوه افزودن و ویژگی‌های فرمولاسیون آن‌ها است. پودر میکروسیلیس به شکل پودر عرضه می‌شود، در حالی که ژل میکروسیلیس به‌صورت دوغاب غلیظ ارائه می‌شود و ممکن است علاوه بر دوده سیلیسی، ترکیبات مکمل دیگری نیز داشته باشد.
در محصول TT100، وجود پلی‌کربوکسیلات اتر و الیاف پلی‌پروپیلن از ویژگی‌های اعلام‌شده فرمولاسیون است. بنابراین، هنگام مقایسه این محصول با پودر میکروسیلیس باید علاوه بر مقدار دوده سیلیسی، ترکیبات مکمل، میزان مصرف، کارایی و سازگاری با طرح اختلاط را نیز در نظر گرفت.
خواص و اثرات ژل میکروسیلیس عبارت است از:
کاربردهای ژل میکروسیلیس TT100 عبارت است از:
میزان مصرف پیشنهادی ژل میکروسیلیس TT100 در شیت فنی، معمولاً ۶ تا ۱۲ درصد وزن سیمان مصرفی در طرح اختلاط بتن اعلام شده است. با این حال، مقدار مناسب مصرف برای هر پروژه باید با توجه به نوع سیمان، ویژگی‌های مصالح، شرایط محیطی و خواص مورد انتظار از بتن تعیین شود.
برای مثال، اگر در یک طرح اختلاط از ۳۵۰ کیلوگرم سیمان در هر مترمکعب بتن استفاده شود، بازه ۶ تا ۱۲ درصد وزنی معادل ۲۱ تا ۴۲ کیلوگرم ژل میکروسیلیس خواهد بود. این اعداد صرفاً محاسبه بازه اعلام‌شده در شیت هستند و مقدار نهایی مصرف باید با آزمایش طرح اختلاط تعیین شود.
مطابق شیت فنی محصول، برای دستیابی به بتن با مقاومت بالاتر و خواص مکانیکی مطلوب‌تر، کاهش حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از آب طرح اختلاط پیش از افزودن ژل پیشنهاد شده است. این توصیه به معنی کاهش خودکار آب در تمام طرح‌ها نیست؛ مقدار آب و میزان کاهش آن باید بر اساس کارایی مورد نیاز بتن، نسبت آب به سیمان و نتایج آزمایشگاهی تنظیم شود.
نکته مهم: پیش از مصرف در مقیاس اجرایی، انجام آزمایش‌های لازم برای تعیین مقدار بهینه ژل میکروسیلیس و بررسی سازگاری آن با سایر اجزای بتن توصیه می‌شود.
برای حفظ کیفیت ژل میکروسیلیس، رعایت شرایط نگهداری توصیه‌شده ضروری است:
پیش از مصرف محصولی که مدت زیادی در انبار مانده است، وضعیت ظاهری آن بررسی و دستورالعمل سازنده رعایت شود.
در شیت فنی ژل میکروسیلیس TT100، استانداردهای زیر درج شده‌اند:
برای تفسیر انطباق محصول با هر استاندارد، باید دامنه کاربرد استاندارد و مستندات فنی مربوط به محصول بررسی شود. درج نام استاندارد در شیت به‌تنهایی به معنی تأیید مستقل تمام ویژگی‌های محصول بر اساس آن استاندارد نیست.
هنگام کار با ژل میکروسیلیس باید از دستکش، عینک ایمنی و ماسک مناسب استفاده شود. در صورت تماس اتفاقی با پوست یا چشم، محل تماس را با مقدار زیادی آب بشویید و مطابق دستورالعمل ایمنی محصول اقدام کنید. در صورت بلعیدن محصول، فوراً به توصیه‌های برگه اطلاعات ایمنی مراجعه کرده و کمک پزشکی دریافت کنید.
اگر برای پروژه عمرانی خود به دنبال ژل میکروسیلیس هستید، هنگام انتخاب محصول باید به مشخصات فنی، میزان مصرف، سازگاری با سیمان و سایر افزودنی‌ها و شرایط اجرای بتن توجه کنید.
ژل میکروسیلیس TT100 زرلوشیمی با فرمولاسیون مبتنی بر پلی‌کربوکسیلات اتر اصلاح‌شده، دوده سیلیسی و الیاف پلی‌پروپیلن، برای بهبود کارایی و خواص بتن طراحی شده است. برای انتخاب مقدار مصرف مناسب و بررسی عملکرد محصول در پروژه خود، شیت فنی را مطالعه کنید و با کارشناسان فنی زرلوشیمی مشورت کنید.
برای اطلاع از شرایط خرید ژل میکروسیلیس TT100 و دریافت راهنمایی درباره کاربرد آن در طرح اختلاط بتن، به وب‌سایت زرلوشیمی مراجعه کنید.
به طور کلی ژل میکروسیلیس TT100 به عنوان یک افزودنی نوین در صنعت بتن و مواد آب بندی ساختمان، نقش بسیار مهمی در افزایش کیفیت، دوام و عمر مفید سازه‌های بتنی ایفا می‌کند. بهره‌گیری از این ژل، نه تنها موجب بهبود مقاومت فشاری و کاهش نفوذپذیری بتن در برابر عوامل مخرب می‌شود؛ بلکه با سهولت اجرا و ارتقاء چشمگیر خواص مکانیکی و شیمیایی بتن، گزینه‌ای مطمئن برای انواع پروژه‌های عمرانی به شمار می‌رود.
برای انتخاب و استفاده صحیح از ژل میکروسیلیس، آگاهی از مشخصات فیزیکی و شیمیایی محصول اهمیت دارد. مشخصات اعلام‌شده برای ژل میکروسیلیس TT100 عبارت‌اند از:
این مشخصات بر اساس شیت فنی محصول درج شده‌اند. برای تعیین میزان مصرف دقیق و سازگاری با سایر افزودنی‌ها، باید شرایط پروژه و نتایج آزمایش طرح اختلاط بررسی شود.
برای دستیابی به عملکرد مناسب ژل میکروسیلیس TT100، روش افزودن و زمان اختلاط باید با توجه به شرایط پروژه انتخاب شود. مطابق شیت فنی محصول، روش‌های زیر قابل استفاده هستند:
می‌توان ژل میکروسیلیس را با تمام یا بخشی از آب اختلاط بتن مخلوط کرد و سپس به مصالح خشک افزود. در این روش باید از توزیع مناسب ژل در مخلوط اطمینان حاصل شود.
روش دیگر، افزودن ژل میکروسیلیس پس از اضافه شدن اجزای اصلی بتن به مخلوط است. در این حالت، اختلاط کافی برای توزیع یکنواخت محصول در بتن ضروری است.
در شرایطی که فاصله زمانی میان ساخت و بتن‌ریزی زیاد باشد، شیت فنی افزودن دومرحله‌ای را پیشنهاد می‌کند. بر این اساس، بخشی از ژل در مرحله بچینگ اضافه می‌شود و بخش دیگر حدود پنج دقیقه پیش از بتن‌ریزی به تراک میکسر افزوده می‌شود. پس از افزودن مرحله دوم، اختلاط به مدت حدود دو تا چهار دقیقه توصیه شده است.
شیت فنی همچنین حداقل یک دقیقه عملیات اختلاط به ازای هر مترمکعب بتن را برای کمک به اختلاط ژل با بتن مطرح می‌کند. زمان نهایی اختلاط باید با توجه به تجهیزات، حجم بتن و دستورالعمل اجرایی پروژه تعیین شود.
