عایق یا پوشش امولسیونی چیست؟

پوشش امولسیونی چیست ؟

عایق امولسیون

عایق امولسیونی قیری یا پوشش امولسیونی ، مایعی ویسکوز بصورت امولسیون است که بصورت خالص و یا ترکیب با آب روی سطح اجرا می شود . وظیفه اصلی عایق امولسیونی جلوگیری از نفوذ املاح و یون های مخرب شیمیایی داخل خاک به بتن می باشد . در اصل بهترین عایق برای مقاطع بتنی مانند فونداسیون که بخشی از آنها در خاک مدفون خواهند شد ، استفاده از عایق امولسیونی می باشد . عایق امولسیونی یا پوشش امولسیونی چسبندگی ایده آلی به سطوح دارد و پس از خشک شدن نیز دارای الاستیسیته زیاد می باشد . محافظت از سطوح بتنی و فلزی در برابر یون های مخرب موجود در خاک برای فونداسیون ها ، دیوارهای حائل ، زیر زمین ها ، تونل ها و ... باید انجام شود که به راحتی توسط عایق امولسیونی قیری یا پوشش امولسیونی قابل اجرا می باشد .

 

از دیگر کاربردهای عایق امولسیونی به عنوان عایق بام ها می باشد و جایگزین مناسبی برای ایزوگام می باشد . برای اجرای عایق امولسیونی به جای ایزوگام در بامها کافیست یک لایه پرایمر امولسیونی ( 50 درصد عایق امولسیونی + 50 درصد آب ) روی سطح اجرا شود و سپس دو لایه عایق امولسیونی خالص بصورت عمود بر هم روی آن اجرا شود . پیشنهاد میشود حتما مش فایبر گلاس بین دو لایه قرار گیرد تا علاوه بر مسلح شدن عایق ، مقاومت و طول عمر عایق نیز بالاتر رود . از دیگر کاربردهای پوشش امولسیونی ، ممانعت از تبخیر سریع آب بتن در حالت خمیری و در نتیجه ترک خوردن آن می باشد . بتن در حالت خمیری به شدت تمایل به از دست دادن آب دارد که این کم شدن آب قبل از رسیدن بتن به سنین اولیه گیرش می تواند موجب جمع شدگی و ایجاد افت حجمی بتن و ایجاد اختلال در واکنش هیدراسیون بتن گردد که در نتیجه شاهد بروز ترک در سطح بتن خواهیم بود . از دیگر عوامل ترک خوردن بتن ، نفوذ یون های مخرب خاک و عوامل شیمیایی مخرب از داخل خاک به بتن می باشد که موجب ایجاد خوردگی در بتن و در نهایت ایجاد ترک و خرابی در بتن خواهد شد . بدین منظور اجرای یک لایه پوشش امولسیونی یا عایق امولسیونی روی سطح می تواند به رفع معایب مذکور خاتمه دهد . عایق امولسیونی یا پوشش امولسیونی روی سطح بتن ، مانع جذب آب شور توسط بتن می شود . در حالی که سطوحی که عایق نشده باشند آب شور را جذب می کنند و در نتیجه بتن دچار خوردگی می شود . از دیگر مزایای عایقکاری به روش امولسیونی این است که در محیط هایی که در معرض آلودگی قرار دارند ، قطعا آلودگی ها و عوامل مخرب این محیطها ، بتن را دچار مشکل خواهند نمود که در این حالات نیز عایق امولسیونی یا پوشش امولسیونی بهترین گزینه است .

 

بهترین گزینه برای محافظت از سطوح خارجی لوله های انتقال آب و مشتقات نفتی و ... استفاده از عایق امولسیونی یا پوشش امولسیونی است و بصورت گسترده مورد استفاده قرار می گیرد .

پوشش امولسیونی

خواص و اثرات عایق امولسیونی :

 

-        عایق امولسیونی فاقد آلودگیست و با محیط زیست سازگار است

 

-        عایق امولسیونی به دلیل پایه آب بودن ، خطر آتش سوزی ندارد

 

-        چسبندگی قدرتمند به انواع سطوح بتنی و فلزی و ...

 

-        ایجاد یک لایه الاستیکو انعطاف پذیر پس از خشک شدن روی سطح

 

-        مقاومت بالا در برابر نمک ها ، سولفات ها و یون های کلر

 

-        بدون هیچگونه شره و افتادگی پس از اجرای عایق

 

-        عدم انحلال عایق امولسیونی با آب پس از خشک شدن

 

-        عدم وجود حلالهای نفتی در فرمولاسیون عایق امولسیونی

 

-        سهولت و سرعت اجرا ، بدون نیاز به تخصص و مهارت

 

-        قابل اجرا در دمای 5+ الی 75+ درجه سانتیگراد

 

مشخصات فیزیکی و شیمیایی عایق امولسیونی

 

حالت فیزیکی : مایع ویسکوز

 

رنگ :    مشکی – قهوه ای تیره

 

وزن مخصوص :   1.46 gr/cm3

 

استاندارد : ASTM D1460      D2939      D4060

 

قابلیت انحلال : تا پیش از خشک شدن

 

زمان خشک شدن سطحی :    حدود 3 ساعت

 

زمان خشک شدن نهایی :     3 تا 7 روز

 

ذرات غیر محلول :      ندارد

 

درجه اشتعال : غیر قابل اشتعال

 

مقاومت شیمیایی :  مقاومت در برابر آب ، یون های کلر ، سولفات ها و قلیاها

 

روش اجرای عایق امولسیونی یا پوشش امولسیونی :

 

برای اجرای عایق امولسیونی ، سطح مورد نظر باید عاری از هرگونه عاملی که روی سطح وجود دارد که می تواند پیوند عایق امولسیونی به سطح را دچار مشکل می کند را حذف نمود . انواع آلودگی ها ، گرد و خاک ، چربی ها و ... عواملی هستند که مانع پیوند قدرتمند بین عایق امولسیونی و سطح خواهند شد . بدین منظور نیاز است تا توسط سند بلاست یا واتر جت، کلیه عوامل آلودگی از روی سطح زدوده شوند . اجرای عایق امولسیونی یا پوشش امولسیونی در دو لایه انجام می گیرد . قبل از اجرای عایق امولسیونی پیشنهاد می شود یک لایه پرایمر روی زیر آیند اجرا شود تا چسبندگی بهتری بین سطح و عایق ایجاد شود . برای ساخت پرایمر می توان 50 درصد عایق را با 50 درصد آب ترکیب نمود و بوسیله همزن مکانیکی ترکیب نمود و در نهایت توسط فرچه یا غلتک ، پرایمر امولسیونی روی سطح اجرا شود . پس از خشک شدن ظاهری پرایمر ( زمانی که آب موجود در پرایمر تبخیر شده و ظاهرا خشک شده است ولی هنوز کمی حالت چسبندگی وجود دارد ) لایه اول عایق امولسیونی اجرا می شود . برای اجرای لایه دوم عایق امولسیونی نیز باید همانند مرحله اول عمل نمود و زمانی که هنوز چسبندگی وجود دارد و ظاهرا به گیرش اولیه رسیده است ، لایه دوم را اجرا کنیم . پیشنهاد می شود مابین لایه اول و لایه دوم مش فایبر گلاس قرار گیرد تا علاوه بر افزایش مقاومت و افزایش انعطاف پذیری به اصطلاح عایق امولسیونی مسلح شود .

 

توجه نمایید عایق امولسیونی به ترتیبی که در بالا توضیح داده شد ، میتواند جایگزین ایزوگام شود و بطور حتم عملکرد بهتری از ایزوگام خواهد داشت . چنانچه در نظر است پس از اجرای عایقکاری روی عایق را بتن فراگیرد ، لازم است توسط پاشش ماسه یا سیلیس ریز دانه سطح آن زیر شود که البته این کار باید قبل از خشک شدن عایق انجام گیرد . بدین ترتیب سطح عایقکاری شده آماده اجرای ملات یا بتن بر روی خود خواهد شد . توجه نمایید ملات یا بتن باید حداقل پس از 24 ساعت از اجرای لایه نهایی عایق اجرا شود . در ضمن حداقل ضخامت لازم برای پوشش عایق امولسیونی توسط بتن یا ملات 5 سانتیمتر می باشد .

 

میزان مصرف عایق امولسیونی با توجه به جنس زیر آیند و همواری سطح متفاوت است . ولی در شرایط نرمال هر کیلوگرم عایق امولسیونی قادر به پوشش 1 الی 2 متر مربع از سطح در یک لایه می باشد

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

ثبت کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش